Bismillahirrahmanirrahim,
Selamunaleyküm cümle alem. Bu blog tamamen içindekileri kaybetmemek adına,gelgitlerin ortasında kalan bir kız çocuğunun ne yapacağını bilememesi üzerine yazilmaya başlanmıştır. Neden ve Niçin aramali mi bilmem, kime ulaşmak veya duyurmak istiyorum onu da bilmem ama içimdeki masallar bana yarım kalan cocukluğumun geri kalanını şimdi verdi. Hemde kendi elleriyle, utanmadan kimseden. Çocukken fotoğrafların arkasına yazdıklarım,depremde yardımla gelen UNICEF defterine yazdıklarım(kendisi bir çocuk öykü kitabiydi bana göre) yerine burayı mesken tuttum. Belki bir gün önümüzü görür de çocuğumuz olursa,tabii sonra da torunlarım( en büyük hayalim torun görmek) olursa Inşallah onlara kaybolmamis birseyler kalsın istedim hepsi bu. Belki de kendime yazdığım mektuplar bir nevi. Bir gün kitap yazacak olursam buralara bakar belki de vay be o zaman neler yazmışım diyeceğim güzel şeyler olur Inşallah.
Icimden ne geçiyorsa burada olsun istiyorum ne diyelim hayırlısı olsun o zaman.
*Kural 1 : Sürç-i lisan ettiysek affola.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder